Αφιέρωμα: Γκαμπριέλ Μπατιστούτα

Ο «Μπάτι-γκολ» είναι ένας εκ των κορυφαίων του ποδοσφαίρου που για χάρη του χτίσθηκε άγαλμα σε μια πόλη όπου λατρεύτηκε σαν θεός λόγω της μαχητικότητας του μέσα στο γήπεδο (videos).

Τα πρώτα δύσκολα χρόνια

Ο Γκαμπριέλ Ομάρ Μπατιστούτα γεννήθηκε τη 1^η Φεβρουαρίου του 1969 στην Αβεγιανέδα, μια πόλη στην πολιτεία της Σάντα Φε αλλά μεγάλωσε σε μια κοντινή πόλη τη Ρεκονκίστα. Όταν ήταν μικρός προτιμούσε άλλα αθλήματα παρά το ποδόσφαιρο. ΄Επαιζε μπάσκετ λόγω του ύψους που είχε τότε. Στο ποδόσφαιρο τον ώθησε ο «Μεγάλος» Αργεντινός βετεράνος ποδοσφαιριστής Μάριο Κέμπες.

Το 1988 εντυπωσιάζει την ομάδα των «Νιούελς Ολντ Μπόις» του Ροζάριο με προπονητή τον Μαρσέλο Μπιέλσα και συμφωνεί μαζί τους αλλά παρά τα 7 γκολ σε 24 παιχνίδια τη περίοδο 1988-89 είχε προβλήματα λόγω την απόσταση του πατρικού του και του βάρους του. Παρόλα αυτά δεν πτοήθηκε καθόλου και μέσα στο 1989 πήγε στη Ρίβερ Πλέιτ όπου σε 21 παιχνίδια είχε 4 γκολ αλλά πάλι υπήρξαν προβλήματα αυτή τη φορά με τον προπονητή του Ντανιέλ Πασαρέλα με αποτέλεσμα μέσα στο 1990 να μεταγραφεί λίγο δίπλα στην «Μεγάλη» αντίπαλο Μπόκα Τζούνιορς. Στο «Μπομπονέρα» άρχισε να ανεβάζει ρυθμούς με την έλευση του Όσκαρ Ταμπάρες στο πάγκο των «Ξενεϊσες». Τη περίοδο 1990-91 (30 συμ.) η Μπόκα κέρδισε το τίτλο του πρωταθλητή της «Κλαουσούρα» με τον Μπατιστούτα να είναι πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 13 γκολ.

Φλωρεντία, η πόλη που τον λάτρεψε

Το 1991 κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα με την Εθνική Αργεντινής στη Χιλή αλλά και τη διάκριση του πρώτου σκόρερ με 6 γκολ. Αυτά είδαν οι άνθρωποι της Φιορεντίνα και τον έκαναν δικό τους εκείνη τη χρονιά. Ξεκίνησε υπέροχα τη πρώτη σεζόν με 13 γκολ αλλά την επόμενη η Φιορεντίνα υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία παρά τα 16 γκολ του Αργεντινού επιθετικού. Παρόλα αυτά δεν έφυγε από το σύλλογο και τον βοήθησε να ανέβει στη πρώτη κατηγορία βάζοντας 16 γκολ με προπονητή τον Κλαούντιο Ρανιέρι.

 Την επόμενη σεζόν 1994-95 αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ με 26 γκολ σκοράροντας στα πρώτα 11 παιχνίδια καταρρίπτοντας το ρεκόρ 30 χρόνων του Έζιο Πασκούτι θρύλου της Μπολόνια. Τη περίοδο 1995-96 κατακτά με τη Φιορεντίνα το Κύπελλο Ιταλίας (1-0 την Αταλάντα, Μπατιστούτα 52’) και το Σούπερ Καπ.

Το 1996 οι οπαδοί των «Βιόλα» χρηματοδοτούν τη δημιουργία χάλκινου αγάλματος για χάρη του πολυαγαπημένου τους ηγέτη το οποίο έχει τη εξής επιγραφή: «Για τον Γκάμπριελ Μπατιστούτα, αδάμαστο πολεμιστή, ανυποχώρητο στο πλαίσιο της προσπάθειάς του και της πιστής της καρδιάς του».

Ο «Μπάτι-γκολ» όπως ήταν το παρατσούκλι του λόγω της ευχέρειας στο να σκοράρει πολύ δεν είχε κατακτήσει ακόμα το πρωτάθλημα και σκεφτόταν να πάει σε ομάδα η οποία θα του έδινε τη δυνατότητα να το κατακτήσει. Το 1998 η Φιορεντίνα φέρνει τον Τζιοβάνι Τραπατόνι στο «τιμόνι» της με τον ίδιο να δηλώνει ότι θα κάνουν τα πάντα για να το τίτλο. Η ατυχία όμως «χτύπησε» τον Αργεντινό ο οποίος μετά από καλό ξεκίνημα τραυματίστηκε μένοντας εκτός πάνω από ένα μήνα με τη Φιορεντίνα να τερματίζει 3^η.

Τη περίοδο 1999-2000 ξεκίνησε με φιλοδοξίες κατάκτησης του πρωταθλήματος και του “Champions League” αλλά το μόνο που κατάφεραν οι «Βιόλα» ήταν η 7^η θέση στην Ιταλία και αποκλεισμός στη δεύτερη φάση των ομίλων του ‘CL”. Η σκέψη για φυγή σε πρωταγωνίστρια ομάδα ήταν έντονη όσο ποτέ άλλοτε.

Το γκολ του στο τελικό Κυπέλλου

Ρόμα

Το άγαλμα στη Φλωρεντία «έπεσε» με το που γίνεται ποδοσφαιριστής της Ρόμα για 70 δις λιρέτες με συμβόλαιο τριών χρόνων και ετήσιες απολαβές 14.8 δις λιρέτες. Στη πόλη στην οποία αγαπήθηκε όσο τίποτε άλλο τη Φλωρεντία με το που φόρεσε τη φανέλα της Ρόμα μισήθηκε επίσης όσο τίποτε. Πάντως με το «18» στη πλάτη τη περίοδο 2000-01 κατέκτησε τον διακαή του πόθο, το πρωτάθλημα βάζοντας 20 γκολ χαρίζοντας το τίτλο στους «Τζιαλορόσι» μετά από 18 χρόνια (1983).


O Mπατιστούτα επιστρέφει στο "Αρτέμιο Φράνκι" της Φλωρεντίας

Ο Μπατι-γκολ σκοράρει το 3ο τέρμα στο νικητήριο 3-1 επί της Πάρμα και το πρωτάθλημα πάει στη Ρόμα

Έπαιξε στην «Αιώνια Πόλη» μέχρι το 2003 έχοντας 30 γκολ σε 63 εμφανίσεις και το χειμώνα πήγε δανεικός στην Ίντερ με 2 γκολ σε 12 συμμετοχές. Η τελευταία περίοδος του Αργεντινού «Αστέρα» ήταν το 2003-05 στην Αλ-Αράμπι του Κατάρ με 25 γκολ σε 21 εμφανίσεις.

Εθνική Αργεντινής

Αποτελεί το 1^ο σκόρερ όλων των εποχών στην Εθνική με 56 γκολ σε 78 συμμετοχές από το 1991 μέχρι το 2002. Έχει συμμετάσχει σε τρία Μουντιάλ 1994, 1998, 2002.

Στατιστικά:

Years	Team	Apps†	(Gls)†
1988–1989	Newell's Old Boys	24	(7)
1989–1990	River Plate	21	(4)
1990–1991	Boca Juniors	30	(13)
1991–2000	Fiorentina	269	(168)
2000–2003	Roma	63	(30)
2003	→ Internazionale (loan)	12	(2)
2003–2005	Al Arabi	21	(25)
Total		440	(249)
National team
1991–2002	Argentina	78	(56)

Τίτλοι και διακρίσεις

Σύλλογοι

 Boca Juniors

§                     Argentine Primera División: Torneo Clausura 1990-91

 Fiorentina

§                     Serie B: 1993–94

§                     Coppa Italia: 1995–96

§                     Supercoppa Italiana: 1996

 Roma

§                     Serie A: 2000–01

§                     Supercoppa Italiana: 2001

[edit]Εθνική ομάδα

 Argentina

§                     Copa América: 1991, 1993

§                     FIFA Confederations Cup: 1992

[edit]Ατομικά επιτεύγματα

§                     Copa América Top Scorer: 1991, 1995

§                     Serie A Top Scorer: 1995

§                     Serie A Foreign Footballer of the Year: 1999

§                     3rd FIFA World Player of the Year: 1999

§                     Qatari League Topscorer: 2004

§                     Arab Leagues Golden Shoe: 2004

§                     Argentine Player of the Year: 1998

§                     Fiorentina all-time Top Scorer

§                     Argentina all-time Top Scorer

§                     FIFA 100 «μέλος των 125 καλύτερων ζωντανών ποδοσφαιριστών»

*Επίσης είναι ο 10^ος σκόρερ στην ιστορία του ιταλικού πρωταθλήματος “Serie A” με 184 γκολ σε 318 παιχνίδια.

Δηλώσεις

«Πριν εξετάσουμε τον Μπατιστούτα τον ποδοσφαιριστή, θα πρέπει να εξετάσουμε πρώτα τον άνθρωπο», είχε δηλώσει ο συμπαίκτης του στη Φιορεντίνα Άντζελο Ντι Λίβιο.

«Έχει τη νοοτροπία που βρίσκετε στην Αγγλία και τη Γερμανία», «Είναι το πνεύμα της ομάδας μας, είτε πρόκειται για προπόνηση ή στους πραγματικούς αγώνες», Τζιοβάνι Τραπατόνι.

Τα σουτ «βολίδα» που συνήθιζε να κάνει, ο πανηγυρισμός με το όπλο έχουν λείψει από το ποδοσφαιρικό κοινό καθώς και το παθιασμένο παιχνίδι του. Ο άνθρωπος που έκανε τη Φιορεντίνα αγαπητή σε πολλούς και τους Ιταλούς περιγραφείς να εκστασιάζονται: «Μπάτι Μπάτι Μπάτι Μπάτι Μπάτι γκολ γκολ γκολ γκολ γκολ..».